توي اين چند وقت که خونه نشين بودم هر جا ميخواستم برم معمولا با تاکسي تهران ميرفتم، چيزاي جالبي از سيستم کارشون فهميدم که کلي حال کردم، براي خيلي جالب بود که توي ايران هم چنين چيزايي وجود داشته باشه!
اول اينکه فقط دفعه ي اول که باشون تماس ميگيريد ازتون آدرس مي پرسند و دفعه هاي بعدي فقط شماره تلفن و اسمتون رو چک مي کنند و ماشين رو به آدرستون مي فرستند. ظاهرا مشخصات هر مشتري رو در پايگاه داده شون وارد مي کنند (فکر نمي کنم آفلاين و جدا از پروسه پاسخگويي بتونند اين کار رو بکنن، چون حجم اطلاعات بالا هستش، تصور مي کنم بلافاصله و آنلاين اين کار انجام ميشه).
نکته جالب ديگه اينکه وقتي يه راننده از بسته بودن يا ترافيک سنگين داشتن مسيري آگاه ميشه، اين مسئله رو با ذکر مسير و علت بسته بودن به مرکز اطلاع ميده تا اين اطلاع رو در اختيار ساير راننده هايي که از اون مسير ميخواستند عبور کنند بگذاره و مسير بهتري رو انتخاب کنند.
پيشرفت خوبيه، آدم اميدوار ميشه.
در ضمن آهنگ Ah Ve Nous از خانم Nancy Ajram هم بيرون اومد. محشره واقعا، کلي باش حال ميکنم، از اينجا ميتونيد هم آهنگش رو گوش کنيد و هم موزيک ويدئوي اون رو ببينيد.
يه آهنگ هم هست از آقاي Tamer Hosny به نام Arrab Habibi، فکر مي کنم آلبومش جديد باشه، يه پسر جوونه که خيلي با مزه ست، اونم واقعا عاليه، يه هفته يي هست که بد فرم داره حال ميده، از اينجا ميتونيد گوش کنيدش. موزيک ويدئوش هم باحاله.
|